trzy zmiany frontu
Rozwód „bez winy”, który żona zamieniła w wojnę
Przez lata był w tym małżeństwie przede wszystkim od płacenia: utrzymywał dom na wysokim poziomie i budował nowy na działce kupionej z majątku po ojcu. Żona dorabiała, ale do wspólnych wydatków się nie dokładała. Gdy niesłusznie oskarżyła go o przemoc domową, a sprawa się wyjaśniła, stracił do niej zaufanie i się wyprowadził.
Czytaj całą historię ↓
Chciał rozwodu bez orzekania o winie, bez awantur. Żona najpierw się zgodziła, ale po zmianie pełnomocnika zaczęła wojnę: raz zgoda, raz „wciąż go kocha”, potem żądanie jego wyłącznej winy. Sama pierwsza instancja trwała blisko pięć lat. On w tym czasie ułożył sobie życie z nową partnerką.
Ich trzynastoletnia córka, gdy emocje opadły, chciała mieszkać na zmianę u mamy i u taty. Złożyłam wniosek o opiekę naprzemienną na czas procesu. Sędzia chciała najpierw wysłuchać dziewczynki. W dniu wysłuchania matka nie przywiozła jej do sądu, a gdy ojciec przyjechał po córkę, wsadziła ją do samochodu i pojechała na komendę, twierdząc, że on je nęka. Policjanci zapytali dziewczynkę, z kim chce jechać. Wybrała tatę. Dojechali spóźnieni, ale sędzia poczekała i córka została wysłuchana.
Jak się skończyło. Sąd ustanowił opiekę naprzemienną mimo sprzeciwu matki i utrzymał ją w wyroku. Skoro żona żądała jego wyłącznej winy, my wnieśliśmy o jej winę. Sąd orzekł winę obojga, a nie wyłączną winę mojego klienta, a to ma znaczenie przy alimentach dla byłej żony: nie dostała ich. Nie zasądził też alimentów na córkę od ojca, choć zarabiał wielokrotnie więcej: każde z rodziców utrzymuje ją wtedy, gdy jest u niego.
Wynik rozwodu często rozstrzyga się na długo przed wyrokiem, w tym, co zrobisz w pierwszych tygodniach. Jak to rozegrać spokojnie, pokazuję w poradniku.
